Martyna Majewicz
Od młodego chemika do głowy Kościoła Rzymskokatolickiego
Jorge Mario Bergoglio urodził się 17 grudnia 1936 roku w Buenos Aires, jako syn włoskich imigrantów. Ukończył technikum chemiczne, a następnie wybierając drogę kapłaństwa, zdecydował się na seminarium diecezjalne w Villa Devoto. W wieku 22 lat wstąpił do zakonu jezuitów. Ukończył studia humanistyczne i filozoficzne, wykładał literaturę i psychologię, a także studiował teologię na Wydziale Teologicznym Colegio de San José. 13 grudnia 1969 roku Bergoglio przyjął święcenia kapłańskie. W 1992 roku papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym w Buenos Aires, a pięć lat później został arcybiskupem tamtejszej diecezji. W 2001 roku mianowano go na kardynała, z kolei w 2005 wziął udział w konklawe, na którym wybrano na papieża Josepha Ratzingera. Po rezygnacji Benedykta XVI z pełnienia swojej funkcji, 13 marca 2013 roku, to właśnie Jorge Mario Bergoglio stanął na czele Kościoła Rzymskokatolickiego.
Pierwszy pod wieloma względami
Jorge Mario Bergoglio był pierwszym papieżem, który nie przyjął imienia żadnego ze swych poprzedników - swoim wyborem postanowił bowiem oddać cześć świętemu Franciszkowi z Asyżu. Jak przyznał wówczas rzecznik Watykanu, imię to wyraża "prostotę i ewangeliczne świadectwo", taki też, według opinii miał być nowo wybrany Ojciec Święty.
Franciszek był pierwszym papieżem z zakonu juzuitów, pierwszym pochodzącym z Ameryki Łacińskiej, pierwszym, który zamieszkał poza Pałacem Apostolskim, a także pierwszym wybranym, kiedy jego poprzednik jeszcze żył. To jednak nie z pojęcia "pierwszości" zasłynął, a z działań, jakie podjął podczas swojego 12-letniego pontyfikatu.
Już na samym początku powołał on Radę Kardynałów, która pomagała w zarządzaniu Kościołem i przeprowadzeniu gruntownej reformy Kurii Rzymskiej. Utworzył też Papieską Komisję ds. Ochrony Nieletnich w związku ze skandalem pedofilii w Kościele. Powtarzając wielokrotnie, że trzeba uczynić z Kościoła bezpieczne miejsce, zwołał pierwszy szczyt na temat walki z pedofilią, w którym w Watykanie uczestniczyli przewodniczący wszystkich episkopatów z całego świata oraz przełożeni zgromadzeń i zakonów. Walka z nadużyciami w Kościele i plagą wykorzystywania to jeden z głównych aspektów pontyfikatu papieża z Argentyny, który wymierzył wiele kar biskupom, także polskim, za tuszowanie przypadków pedofilii i brak działania w reakcji na nie. Ponadto przyznał role odpowiedzialności kobietom i świeckim w Kurii, usunął karę śmierci z Katechizmu czy też ustanowił Światowy Dzień Ubogich.
Walka z chorobą
W lutym Ojciec Święty trafił do rzymskiej kliniki z infekcją oskrzeli, która po kilku dniach rozwinęła się w obustronne zapalenie płuc. Dodatkowo zdiagnozowano u niego anemię i małopłytkowość, co wymagało transfuzji krwi. Przez pewien czas jego stan określano jako krytyczny, jednak po trwającym kilka tygodni pobycie w szpitalu odnotowano postępy w jego terapii.
Wszystko wskazywało na obiecującą poprawę. Franciszek, choć znacząco ograniczył swoją aktywność, w Wielki Czwartek tradycyjnie spotkał się z osadzonymi, w Wielką Sobotę przybył do bazyliki św. Piotra, aby pozdrowić wiernych, a w Wielkanoc udzielił tradycyjnego błogosławieństwa Urbi et Orbi z balkonu bazyliki Św. Piotra oraz wsiadł do papamobile, aby objechać plac św. Piotra i znów pozdrowić wiernych.
Niestety, w Wielkanocny Poniedziałek, świat obiegła informacja, że o godz. 7:35 papież zmarł. Jak się okazało, przyczyną śmierci 88-latka był udar mózgu oraz nieodwracalna niewydolność serca.
Obecnie w Stolicy Apostolskiej trwa sede vacante, co oznacza dosłownie „pusty tron”. To okres, kiedy stolica biskupia jest nieobsadzona, a administrowanie jest ograniczone do spraw najniezbędniejszych. Zazwyczaj trwa od 15 do 20 dni. Po tym czasie zwoływane jest ogólne zgromadzenie kardynałów do wyboru nowego papieża.
Pogrzeb i konklawe
Jak wyznał kiedyś Franciszek, znacząco zmodyfikował on ceremonię związaną z pogrzebem. Zdecydował m.in. o tym, by podczas obrzędów po jego śmierci, ciało nie było wystawione na katafalku, lecz w trumnie. Ponadto chciał, aby pochowano go w rzymskiej Bazylice Matki Bożej Większej, a nie w Bazylice św. Piotra.
Dzisiaj, w Auli Synodu, odbyła się pierwsza kongregacja, czyli zgromadzenie kardynałów, podczas którego dyskutowano o najważniejszych kwestiach związanych z pochówkiem. Póki co wiadomo już, że uroczystości pogrzebowe rozpoczną się w sobotę 26 kwietnia na placu św. Piotra o godz. 10:00. Prezydent Andrzej Duda podjął decyzję, aby dzień ten uczynić dniem żałoby narodowej.
Podczas gdy cały świat pogrążony jest w smutku, w murach Watykanu rozpoczyna się proces wyboru nowego zwierzchnika Kościoła. Konklawe, czyli zgromadzenie kardynałów, musi zostać zwołane nie wcześniej niż 15 i nie później niż 20 dni po śmierci papieża, a zatem odbędzie się ono między 5 a 10 maja.
Napisz komentarz
Komentarze