Herb przemysłowego miasta
18 października 1869 roku król Prus Wilhelm I nadał Królewskiej Hucie herb. Nastąpiło to rok i cztery miesiące po uzyskaniu przez miasto praw miejskich. Znak zaprojektowany przez berlińskich heraldyków opowiadał o miejscu, które rozwijało się dzięki przemysłowi.
Na dwupolowej tarczy znalazły się czarny półorzeł na złotym tle oraz górnicze narzędzia na czerwonym polu. Nad skrzyżowanymi pyrlikiem i żelazkiem umieszczono koronowany monogram „W”, odwołujący się do władcy. Był to herb Królewskiej Huty — nie należy utożsamiać go z obecnym herbem Chorzowa.
Od Domu Ludowego do ChCK
Dokładnie 18 października 1931 roku poświęcono kamień węgielny pod Dom Ludowy przy ulicy Henryka Sienkiewicza. Dziś ten adres kojarzy się z Chorzowskim Centrum Kultury. Zanim jednak budynek stał się miejscem dobrze znanym kolejnym pokoleniom mieszkańców, jego powstanie było ważnym przedsięwzięciem polskiego życia kulturalnego na Górnym Śląsku.
Na czele komitetu budowy stanął burmistrz Paweł Dombek. Projekt przygotowali Tadeusz Michejda i Lucjan Sikorski, a scenę otwarto w 1934 roku. Dom Ludowy gościł teatry i popularnych artystów międzywojnia. W zbiorach Muzeum Hutnictwa zachowały się afisze przypominające między innymi o występie Hanki Ordonówny.
Ruch po raz czwarty z rzędu mistrzem
18 października 1936 roku Ruch Wielkie Hajduki pokonał Garbarnię Kraków 6:1 i zapewnił sobie mistrzostwo Polski. Do zakończenia rozgrywek pozostawały jeszcze dwie kolejki, ale losy tytułu były już rozstrzygnięte. Niebiescy triumfowali czwarty sezon z rzędu, potwierdzając swoją dominację w przedwojennej lidze.
O dziewięćdziesiątej rocznicy tego sukcesu przypomniał klub w swoim archiwalnym cyklu. Był to kolejny tytuł w mistrzowskiej serii rozpoczętej w 1933 roku — jednej z najważniejszych kart historii Ruchu i futbolu na Śląsku.
Napisz komentarz
Komentarze